Beklemek ..*

Bir sırra vakıf olmanın yükü altında ezilmek kadar agırdır.

Bir kez daha bakarsın gidenlere.

Bu son görüsün olur.

Sana ait olan ne varsa onlarda kalan,vazgeçersin hepsinden.

Yüzünde, o güne kadar ki sana en çok yakısan gülümsemen.

Ellerinde ne veda anındaki heyecan ve hasret, ne de keder.

Sen

Beklemek..*

Aglamaktan yorulan bir çocugun iç çekisi kadar hüzün vericidir.

Yüregini yaslayacak birini ararsın.

Zaman biraz daha uzar sanki.

Her yeni günü bir öncekiyle aynı yasarsın.

Yüzünde, o güne kadar ki verilen sözlerden sakladıgın bir yorgunluk.

Artık hiç kimseye inanmazsın.

.

Beklemek..* .

Ilk kez uçacak olan kusun kanatları kadar hafiftir.

Asla vazgeçmezsin ve kendine ait bir hikayen olur.

Yagmurları gözlersin, yere düsen yaprakları.

Soguk, habersiz gelen bir misafir gibi telasa verir seni. Ona da alısırsın.

Yüzünde, o güne kadarki yasadıgın hayal kırıklıklarından kalma bir sükunet.

Son kez gözden geçirip yırtarsın adres defterini.

Beklemek..*
Begenerek okudugun bir kitabın son sayfasına gelmek kadar heyecan vericidir.
Adını hatırlatmaya yarayacak bir hayatın olur.
Hayallerini sırayla terk eder ve her gece uykuya,

belki güzel bir rüya görmek için yatarsın.
Yüzünde, o güne kadar ki umutlarının son çıglıgı.
Açılan her kapının ardındaki bosluk bıktırır seni.

Beklemek..*
Ayrılık anında söylenilen sözler kadar akılda kalıcıdır.
Arkanı döner ve içindeki çocuga bir sans daha tanırsın.
Kopan her fırtınada bir ayna kırılır içinde.
Yüzünde, o güne kadar ki mutluluklarından çogalttıgın bir teselli.
Ellerini güçlükle cebine sokarsın.
Sen, fotograf albümünün sayfaları arasında kalan bir hatırasın.

 Beklemek..*
Yetim çocuklar gibi kimsesiz kalmaktır.

Her gün içini ısıtacak bir yakınlık ararsın.
Agaçtan kopan son yaprak da düser yere.

Gözlerin ufka bakmaktan yorgun, kendi haline aglarsın.
Yüzünde, o güne kadar ki yasadıgın kederlerden bir çizgi.
Adımlarını anlamsızca atarsın.

Beklemek..*
Belki de dipsiz bir kuyuya tas atmaktır.

 Ne bir ses gelir kulagına, ne de sen bir ses ararsın.
Belki biri daha gelir yanına ve onunla derde yanarsın.
Yüzünde, uzun zamandır bekledigin haberlerin sevinci.

Artık kendine daha yakınsın.

Beklemek..*
Bir müjdeye yüregini yatırmaktır.

Herkes gelip geçer yanından ama sen kalırsın.
Ardından seni anlatan bir siir yazılır.

Omuzlarındaki yük kalkar, kus gibi dallara konarsın.
Yüzünde, seher vakitlerine asina olmanın ısısı.

Yasadıgın mutlulugu anlatacak bir dost ararsın.

Beklemek..*
Günesin dogusuna sahit olmaktır.

Bir nehir kenarına uzanır ve gökyüzüne bakarsın.
Bulutlar el sallar uzaktan.

Herkesin unuttugunu sadece sen hatırlarsın.
Yüzünde, asırlık çınar agaçlarının gölgesinden kalan bir serinlik.
Artık bütün hatıralarda ismine rastlanır.

Beklemek..*
Geç kalınan bir hayata yeniden baslamaktır.
Içindeki bütün pismanlıkları atar, arkadan gelenlere yer açarsın.
Tutar, itiraz kaydı düsersin sonradan yasanacaklara.
Yüzünde, yeniden okunmus bir ayetten isaret.
Anlatılan bütün mazeretlerin kabul edilecek yanları vardır.
Sen

Güzel geçen bir günün aksamında dostlarınla sohbete dalmaktır.

Akıp geçer zaman ve bunu ancak gece bittiginde anlarsın.

Gitmek, aslında beklenebilecek bir yer aramaktır.

Içindeki kuskular bir bir dagılır.

Yüzünde, kabul olmus duaların bereketi.

Elbette birazda sabırdır beklemek, O’ndan gelen her seye sabır…
Ve beklemek her seyin sükre durmasıdır sessizce,
Derin sessizlikteki yerini alırsın;

soludugun havaya, içtigin suya, attıgın adıma,

 kederi sevince döndüren dost eline…

Herseye sükür Ya Rab !

..* Nese Kutlutas ..*

Herşeye rağmen, herşeye inat..

 

Hiç umutlarınızın bittiğini sandığınız
"tamam, hiç daha kötüsü olmamıştı"
dediğiniz zamanlarınız oldu mu.
Ya da "bittim, mahvoldum" dediğiniz?

Damağınızda acımsı bir tadın hiç geçmediğini;
yüreğinizdeki o mengenenin de
canınızı sıktıkça sıktığını hiç hissettiniz mi?

Yalnızsınızdır.
Savunmasızsınızdır.
Yorgunsunuzdur.

Anlatamaz, anlayamazsınız da.
Gözünüzde bir damla yaş, her an hazırdır akmaya.
Sebepli yada sebepsiz...

Soğuktur elleriniz, belki ısıtacak bir elin olmamasından.
Çirkinsinizdir kendinizce. Aynalara da küs...

Gözlerinizdeki pırıltılar yok oldu, yok olacak gibidir...
Çaresizsinizdir. Sebep çoktur.

Ya parasızsınızdır, ya terkedilmiş, ya hasta.
Aslında yüzlerce ya da'dır sizi bu hale getiren.
Ne zaman geçecek bilmezsiniz.

"umut garibin ekmeği" umarda umarsınız.
Ya çaba?

Oysa hiç gördünüz mü, kim bilir kaç gün olmuş
dalından koparılmış kasımpatlarını?
Hala dimdik, hala ayakta, hala pırıl pırıl.
Koparılmaya inat solmamaya kararlı.

Oysa; aklımız hep güllerdedir, hep lalelerde...
Solmak, kurumak çok kolay.
Oysa dimdik ayakta durabilmek önemli olan.
Yılmamak zorluklardan...

Hayallerden, umutlardan vazgeçmemek asıl olan.

Ne dersiniz denemeye var mısınız kasımpatı olmayı?
Herşeye rağmen, herşeye inat..

     .       *                                                                                                                                               *        .